Prześwit interpretacyjny
Prześwit interpretacyjny powstaje wtedy, gdy dwa wcześniej rozdzielone odczyty stają się na krótko porównywalne. Nie znika między nimi sprzeczność. Zmienia się tylko położenie warstw, dzięki któremu pewien fragment różnicy można rozpoznać jednocześnie z obu stron.
Chwilowa zgodność niezgodnych warstw
Szczelina refleksyjna przerywa ciągłość jednego przebiegu. Prześwit nie wymaga takiego przerwania. Może pojawić się pomiędzy dwiema nadal trwającymi interpretacjami, jeśli ich punkty odniesienia przejściowo przestaną się wykluczać.
Wspólne słowo nie zapewnia jeszcze prześwitu. Odczyty muszą zachować różne warunki własnej poprawności, a mimo to dopuścić chwilowe porównanie. W przeciwnym razie dochodzi wyłącznie do zamiany jednego znaczenia na inne.
Iluzja znaczeniowa może podtrzymać pozór takiej zgodności dłużej niż istnieją jej warunki. Kolejny znak przywraca wówczas wcześniejsze rozdzielenie i ujawnia, że wspólna powierzchnia nie miała wspólnego podłoża.
Prześwit pozostawia po sobie ślad jedynie wtedy, gdy późniejsza interpretacja zachowa rozróżnienie ujawnione podczas krótkiego zbliżenia. Bez retencji znaczenia cała zbieżność może zostać potraktowana jak przypadkowa zamiana perspektywy.
Chwilowość nie oznacza słabości prześwitu. Krótki okres porównywalności może zmienić następne wybory bardziej niż długotrwałe współistnienie dwóch odczytów, które nigdy nie weszły ze sobą w bezpośrednią relację.