Retencja znaczenia
Retencja znaczenia utrzymuje ślad odczytu, który przestał być bieżącą interpretacją. Ślad nie stanowi zapisu całej dawnej konfiguracji. Zachowuje jedynie takie rozróżnienia, od których może zależeć późniejszy wybór między konkurencyjnymi znaczeniami.
Ślad nieobecnego odczytu
Echostrefa poznawcza wiąże powrót z ponownym wybrzmieniem znaku. Retencja może występować również bez powtórzenia. Dawna różnica ujawnia się wtedy pośrednio: nowy odczyt napotyka ograniczenie, którego nie da się wyprowadzić wyłącznie z bieżącego układu.
Pamięć interpretacyjna nie wymaga niezmiennej postaci śladu. Jeśli utrwaleniu podlega relacja między znakami, jej kolejne realizacje mogą korzystać z innych słów. Trwałość zachowuje różnica, a nie powierzchnia zapisu.
Nie każdy ślad da się odzyskać poprzez powrót do wcześniejszego pytania. Przesunięcie semantyczne może zmienić warunki porównania tak mocno, że dawne rozróżnienie zostanie rozpoznane dopiero jako brak zgodności w nowym przebiegu.
Próg zaniku powstaje wtedy, gdy zachowana różnica przestaje wpływać na jakikolwiek dostępny odczyt. Nie oznacza to dowodu całkowitego wymazania. W granicach modelu ślad staje się nierozróżnialny od jego nieobecności.
Retencja i inercja odczytu nie są tożsame. Pierwsza zachowuje możliwość późniejszego rozróżnienia. Druga opóźnia zmianę obecnego rozstrzygnięcia. Układ może mieć wyraźny ślad przeszłości i jednocześnie reagować bez zwłoki.