Węzeł rozstrzygnięcia
Węzeł rozstrzygnięcia powstaje, kiedy ten sam znak dopuszcza kilka dalszych powiązań, ale wybór jednego z nich zmienia dostępność pozostałych. Samo współistnienie wariantów nie wystarcza. Istotna jest zależność między decyzją interpretacyjną a późniejszym przebiegiem.
Nierównoważne drogi znaczenia
Gradient interpretacji różnicuje natężenie możliwych odczytów. Węzeł wskazuje moment, w którym nawet niewielka przewaga jednego kierunku prowadzi do innych następstw niż jego alternatywa. Różnica kierunków jest tu ważniejsza od skali początkowego impulsu.
Węzeł nie stanowi trwałego centrum sieci. Po dokonaniu wyboru może przestać być wyróżniony, ponieważ kolejne znaki przejmują rolę punktów rozdzielenia. Nieobecność centrum nie odbiera wcześniejszemu rozstrzygnięciu wpływu na dalszy ruch.
Jeśli dwie ścieżki prowadzą do podobnego wyniku, rozgałęzienie nadal pozostaje realne w obrębie przyjętych warunków. Ich późniejszy rozplot może ujawnić różnice ukryte za wspólną powierzchnią interpretacji.
Pętle interpretacyjne bywają mylone z węzłami, gdy kolejne powroty przynoszą odmienne znaczenia. Powrót zmienia położenie odczytu wobec poprzedniej wersji. Węzeł natomiast określa nierównoważność ścieżek dostępnych w jednym momencie.
Węzeł zanika jako wyróżniony punkt, kiedy żaden z dalszych wariantów nie zależy już od dokonanego w nim wyboru. Pozostają wówczas odczyty, lecz znika podstawa do wskazywania szczególnego rozgałęzienia.